str.
114
W pozostałych funkcjach umożliwiających drukowanie ("Labels"
"Print" w "Retrieve") uzyskanie takiego efektu wymaga
utworzenia specjalnego rekordu. W polach tego rekordu zamiast
zwykłej informacji wpisuje się (również znakami) kody sterujące
dla drukarki. Trzeba przy tym pamiętać o wpisaniu do pola
wykorzystywanego przy porządkowaniu zbioru, takiej zawartości,
która spowoduje umieszczenie tego rekordu jako pierwszego w
zbiorze. Wydrukowanie tak przygotowanego rekordu ustawi
odpowiednio parametry pracy drukarki.
9.2 HomeCard
HomeCard to popularna baza danych przeznaczona do użytku
domowego. Jest ona prosta w obsłudze, lecz ma niewielką
pojemność. Baza danych uworzona przez HomeCard może zawierać
maksymalnie 233 rekordy, a w każdym rekordzie można umieścić do
384 znaków.
Struktura bazy danych tworzonej przez HomeCard i nazwanej
pudełkiem (Box) składa się z tzw. "kart" (Card), które
odpowiadają rekordom. Dozwolone są dwa rodzaje kart: czołowe
(front) i dodatkowe (back). Karta czołowa składa się z 12
wierszy (pól)po 32 znaki, zaś karta dodatkowa zawiera 384 znaki
(bez podziału na wiersze). Każda karta dodatkowa musi mieć
kartą, która ją poprzedza. Kartą poprzedzającą może być zarówno
karta czołowa, jak i karta dodatkowa. Jeżeli po jednej z tych
kart umieszczona jest karta dodatkowa, to jej dolna krawędź jest
oznaczona na ekranie spiralnym połączeniem (jak w niektórych
notesach lub kalendarzach).
Specjalnym rodzajem karty jest karta tytułowa. Zawiera ona
informacje o danych zapisanych na pozostałych kartach. Odpowiada
to etykietom pól stosowanym w SynFile+. Karty tytułowej nie
wlicza się do liczby kart możliwych do zapisania w bazie
danych.
Po uruchomieniu HomeCard na ekrania pojawia się menu funkcji
(Functions Menu), które są dostępne podczas pracy programu.
Naciśnięcie klawisza <SELECT> w większości innych trybów
powoduje także powrót do tego menu. Wyboru z menu funkcji
dokonuje się przez naciśnięcie klawisza. Znaczenie klawiszy jest
następujące:
B - wykonanie kopii dyskietki zawierającej bazę danych.
Stara zawartość dyskietki docelowej jest przy tym
niszczona, nawet jeżeli dyskietka była uprzednio
formatowana i nie nakażesz jej ponownego formatowania.
Przy korzystaniu z dwóch stacji dysków, stacją źródłową
(określoną przez funkcję D) musi być stacja 2, a
docelową stacja 1. Można wybrać z bazy tylko część kart
do kopiowania.
D - zmiana stacji dysków, z której będzie odczytywana baza
danych. Przy stosowaniu dwóch stacji powinno się dla
dyskietek z danymi wykorzystywać stację numer 2.
G - odczyt podstawowych informacji o bazie danych
umieszczonej w stacji wskazanej funkcją "D". Nazwa
Komentáře k této Příručce