
str.
62
spacjami parametry (jeśli są potrzebne) i naciskając klawisz
<RETURN>
.
Polecenia SpartaDOS dzielą się na wewnętrzne i zewnętrzne.
Polecenia wewnętrzne są wykonywane bezpośrednio przez DOS.
Natomiast polecenia zewnętrzne są zwykłymi programami zapisanymi
na dyskietce systemowej i odczytywanymi, gdy użytkownik poda ich
nazwę jako polecenie. Polecenia zewnętrzne muszą mieć
rozszerzenie "COM". Użytkownik nie powinien jednak wpisywać tego
rozszerzenia, gdyż DOS automatycznie dodaje na końcu nazwy
".COM".
Plik polecenia zewnętrznego jest odczytywany ze stacji
określonej przez wskazanie. Jeżeli chcesz użyć polecenia
znajdującego się w innej stacji, to musisz poprzedzić nazwę
polecenia nazwą stacji, np. "D2:TDLINE". Możesz także zmienić
ustaloną stację przez wpisanie litery "D", nowego numeru stacji
i dwukropka, np. "D2:". Teraz wszystkie żądania dostępu do
stacji dysków bez podania jej numeru będą dotyczyły stacji
numer 2.
Polecenia wewnętrzne służą do realizacji podstawowych
funkcji DOS—u. Ich nazwy zwykle odpowiadają wykonywanym
operacjom. U odróżnieniu od DOS XL, SpartaDOS wymaga wpisania
pełnej nazwy polecenia. Poniżej opisane są wszystkie polecenia
wewnętrzne SpartaDOS.
AINIT - formatowanie dyskietki w formacie zgodnym z DOS 2.O
w takiej gęstości, na jaką jest ustawiona stacja. Parametrem
polecenia jest numer stacji, w której znajduje się dyskietka
przeznaczona do formatowania (brak parametru oznacza ustalaną
stację). Przed wykonaniem polecenie musi być potwierdzone przez
wpisanie "Y" na żądanie "FORMAT: Are you sure? Y/N"
(Formatowanie: Czy jesteś pewien? T/N) .
APPEND - zapis zawartości bloku pamięci na końcu
istniejącego pliku binarnego. Polecenie to przeznaczone jest dla
zaawansowanych użytkowników.
BASIC — włączenie lub wyłączenie Atari Basic. Polecenie
BASIC OFF wyłącza Basic, zaś BASIC ON włącza go nawet, gdy
podczas uruchamiania komputera był wciśnięty klawisz <OPTION>.
Polecenie to nie przekazuje sterowania do Basica, w tym celu
konieczne jest użycie polecenia CAR.
BOOT - wskazanie pliku, który ma być odczytany przy
uruchamianiu komputera. Plik ten musi znajdować się na dyskietce
a jego nazwa musi być podana jako parametr polecenia. Dyskietka
musi mieć format SpartaDOS, a plik może być zapisany w jej
dowolnym miejscu (nawet w podkatalogu). Polecenie to jest zwykle
stosowane do zmiany wersji DOS—u zapisanej na dyskietce.
CAR - przekazanie sterowania do modułu ROM umieszczonego w
gnieździe komputera lub do Basica, jeśli nie ma modułu. Jeżeli
Basic jest odłączony i nie ma modułu, to polecenie nie daje
żadnego efektu.
CHKDSK - sprawdzenie i wyświetlenie nazwy, pozostałej i
całkowitej pojemności, rozmiaru sektora oraz statusu
zabezpieczenia przed zapisem wskazanej stacji lub dyskietki
(CHecK DiSK). Parametrem polecenia jest identyfikator stacji.
Oto przykładowy efekt działania polecenia CHKDSK:
Komentáře k této Příručce