str.
36
Rozdział 3
MAGNETOFON
Magnetofon kasetowy jest przeznaczony do zapisu i odczytu
programów i danych w celu ich przechowywania na standardowych
kasetach. Został on zaprojektowany jako uzupełniający element
systemu komputerowego i jest przeznaczony głównie dla Atari 400
i 600XL, które posiadają pamięć o pojemności 16 KB. M Polsce -
przede wszystkim z przyczyn finansowych - magnetofon stał się
najpowszechniej stosowaną pamięcią masową.
Ponieważ od początku magnetofon miał być urządzeniem
pomocniczym, to projektanci systemu nie poświęcili mu dużo
uwagi. Efektem takiego podejścia jest bardzo uproszczony,
kłopotliwy i powolny sposób transmisji danych do i z komputera.
Ponadto magnetofon jest spośród licznych urządzeń peryferyjnych
jedynym, które nie ma własnej inteligencji, to znaczy nie jest
sterowane własnym procesorem. Z tego powodu wszystkie czynności
niezbędne do zapewnienia właściwej współpracy z komputerem
zostały przerzucone na barki użytkownika.
Wszystkie wymienione powody dyskwalifikują magnetofon jako
narzędzie pracy. Powinien on być stosowany tylko w prostszych
wersjach Atari (400 i 600XL oraz ewentualnie 800, 800XL, 65XE i
XE Game) i to wyłącznie do gier. Wykorzystywanie magnetofonu
razem z komputerami o większej pamięci (Atari 130XE i inne
wersje z rozszerzoną pamięcią) przypomina Mercedesa z silnikiem
od "malucha". Niestety, jest to w Polsce konfiguracja dość
często spotykana.
3. 1. Odmiany magnetofonów
Komputery Atari powinny współpracować ze specjalnie
zaprojektowanymi magnetofonami firmowymi: Atari 1010, XC11, XC12
i CA12. Spotykane są także magnetofony innych firm przeznaczone
dla Atari. Konstruktorzy nie przewidzieli możliwości współpracy
z innymi magnetofonami kasetowymi, lecz w Polsce niektóre
prywatne firmy produkują interfejsy przeznaczone .do takich
magnetofonów.
Wszystkie magnetofony Atari mają silnik sterowany przez
komputer oraz taki sam sposób zapisu i taką samą prędkość
transmisji. Dane są zapisywane na taśmie w blokach (zwanych
rekordami) po 131 bajtów (128 bajtów danych i 3 bajty
pomocnicze). Przed właściwymi informacjami na taśmie jest
nagrywany sygnał pilotujący, ten sam sygnał jest również
nagrywany pomiędzy poszczególnymi rekordami. Długość przerw
między rekordami jest określana przez wybrany sposób zapisu i
odczytu, przy czym podczas pracy z długimi przerwami magnetofon
jest w tych przerwach zatrzymywany. Prędkość przesyłania danych
do i z magnetofonu wynosi 600 bodów.
Komentáře k této Příručce