str.
72
Plik poleceń może zawierać dowolne polecenia wewnętrzne i
zewnętrzne SpartaDOS, przy czym każde polecenie (wraz z
ewentualnymi parametrami) musi być zapisane w oddzielnym
wierszu, czyli potwierdzone przez <RETURN>. Aby wykonać plik
poleceń należy wpisać nazwę pliku poprzedzoną myślnikiem (—).
Nazwą pliku wpisuje się bez rozszerzenia (komputer automatycznie
dodaje na końcu nazwy ".BAT"), chyba że plik poleceń ma inne
rozszerzenie.
Plik poleceń możesz utworzyć przy pomocy dowolnego edytora
tekstu lub przy użyciu polecenia COPY. W tym drugim przypadku
trzeba wpisać polecenie
COPY E: D1:nazwa.BAT
a następnie kolejne wiersze pliku poleceń potwierdzone
naciśnięciem <RETURN>. W celu zasygnalizowania końca pliku
musisz nacisnąć klawisze <CONTROL> i <3>, co spowoduje
przerwanie tworzenia pliku i jego zapisanie na dyskietce.
Polecenia CLS i PAUSE są przeznaczone specjalnie do
wykonywania w plikach poleceń. Ponadto plik poleceń może
zawierać komentarze, które muszą być umieszczane w wierszach
rozpoczynających się od średnika (;).
4.6. Inne DOS—y
Istniejąca liczba różnorodnych DOS-ów dla komputerów Atari
nie pozwala na szczegółowe ich opisanie. Ponieważ jednak
działanie wszystkich DOS—ów jest podobne, to powinieneś poradzić
sobie z nimi, jeżeli umiesz posłużyć się DOS—ami wcześniej
opisanymi. Poniżej są więc zamieszczone tylko krótkie
charakterystyki kilku najczęściej używanych DOS—ów.
SuperDOS napisany w 1986 roku przez Paula Nichollsa jest
sterowany z menu i występuje w dwóch wersjach: 2.9 i 4.3. Różnią
się one nieznacznie dostępnymi funkcjami. Dodatkowe funkcje
umieszczone są w pomocniczym pliku AUX.COM. DOS ten rozpoznaje
pojedynczą, rozszerzoną, podwójną i poczwórną gęstość zapisu
oraz umożliwia współpracę komputera z czterema stacjami dysków i
ramdyskiem. Jest to DOS stosunkowa wygodny, prosty w obsłudze i
dlatego często stosowany.
MYDOS napisany w 1988 roku w firmie Wordmark jest sterowany
z menu i występuje w dwóch wersjach: 4.20 i 4.50. Różnią się one
nieznacznie dostępnymi funkcjami. DOS ten rozpoznaje pojedynczą,
rozszerzoną i podwójną gęstość zapisu oraz umożliwia współpracę
komputera z ośmioma stacjami dysków (w tym jeden ramdysk). MYDOS
jest jedynym DOS-em (oprócz SpartaDOS), który umożliwia
stosowanie podkatalogów oraz współpracę z twardym dyskiem i
stacjami dysków o dużej pojemności.
TOP-DOS l.5 napisany w 1985 roku przez R. K. Bennetta jest
sterowany z menu. DOS ten rozpoznaje pojedynczą, rozszerzoną,
podwójną i poczwórną gęstość zapisu oraz umożliwia współpracę
komputera
z
ośmioma stacjami dysków
(w tym
jeden ramdysk). Jest
on przeznaczony przede wszystkim dla stacji z wbudowanym
Komentáře k této Příručce